Düşünsene Hızır Bendim

Düşünsene Hızır Bendim

“Düşünsene Hızır Bendim”, hayatlarında en az bir defa Hızır’a ihtiyaç duyanların hikâyesini anlatıyor. En az bir defa insan olmanın neredeyse zorunlu şartı olan çaresizliğini fark edip göğe bakanların, en az bir defa yağmur getiren fırtınalardan medet umanların… Yani hepimizin. Ama aynı zamanda en az bir defa bir başkasına Hızır olabilenlerin, yürüdüğü yolu yeşertenlerin, başkalarının hikâyelerine kulak erenlerin, elini korkak alıştırmayanların hikâyesini de anlatıyor. “Düşünsene Hızır Bendim” diyerek heyecanlananların. Yani hepimizin.

Açıklama

* “Onu kendi hikâyeme ben yakıştırdım. Kaybetmeye alışmamak için belki de, bir kez bulunca hep var olsun istedim. Bir vakitler safında yer tuttum. Sonra el saydım, sırt döndüm. Bir yanı baharsa bir yanı karanlıktı, küftü kalbimin.”

* “Onu baharından alıp karanlığa layık gördüm. Bir kalpte taşıdığımı bağışlamadım. Zira hikâyelerde anlatılan zalim bendim. Merhamet görmediği için körelen kalp benim kalbim. Suçlamasın kimse beni, dilleri kem duaya dönmesin. Onu ötelediğim o karanlıktan öteye bir adım gidemedim.”

İncelemeler

Henüz yorum yapılmadı.

“Düşünsene Hızır Bendim” için yorum yapan ilk kişi siz olun

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir